§ 12 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (DzU Nr 2, poz. 14 ze zm.). W 2023 roku podstawa preferencyjnych składek społecznych wynosi od stycznia wynosi 1047 zł (30% z 3490 zł brutto) i od lipca 1080 zł (30% z 3600 zł brutto). Od tej kwoty wylicza się składki, stosując odpowiedni procent. Ostatnią ulgą z jakiej może korzystać przedsiębiorca jest twz. mały ZUS plus. O0owiązek opła1ania składek na Fundusz Pra1y Zgodnie z przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, oowiązkowe składki na Fundusz Pray opła1a się za okres trwania oowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego i oowiązkowy1h uezpiezeń rentowyh, w tryie i na zasadach przewidzianyh dla składek na uezpiezenia społezne. Stawka. Fundusz Pracy (FP) 1%. Fundusz Solidarnościowy (FS) 1,45%. Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FGŚP) 0,10%. Warto wspomnieć, że nie rozróżnia się Funduszu Solidarnościowego i Funduszu Pracy jako odrębnych składek. Zwyczajowo mówi się, że to składka na Fundusz Pracy wynosi 2,45%. W 2023 roku minimalna kwota przychodu od której będzie odprowadzana składka na Fundusz Pracy wyniesie: od 1.01.2023 do 30.06.2023 r.: 3 490,00 zł; od 1.07.2023 do 31.12.2023 r. : 3 600,00 zł; IX. Ograniczenie rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe 2023 Płatnicy składek ZUS mają obowiązek opłacać składki na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za większość zatrudnionych osób, np. pracowników, zleceniobiorców. To, czy są one należne, w głównej mierze zależy jednak od tego, od jakiej kwoty dana osoba ma naliczane do ZUS składki na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalno-rentowe. podstawy wymiaru składek na te ubezpieczenia. Niezbędnych informacji udzielą Ci nasi konsultanci z Centrum Obsługi Telefonicznej ZUS: 22 560 16 00 w dni powszednie od 7.00 do 18.00, cot@zus.pl. W razie potrzeby nasi pracownicy pomogą Ci wypełnić oświadczenie. Zapraszamy do naszych placówek. Obie deklaracje przedsiębiorca powinien przekazać do ZUS w terminie 7 dni od zmiany obowiązku ubezpieczeniowego, czyli w terminie 7 dni od zakończenia okresu preferencji. Ostatnim krokiem jest złożenie deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA za pierwszy miesiąc opłacania składek od nowej podstawy. Deklarację należy przekazać do ZUS w Еη ኜուρեኼу ጀፔևпըቿоцሮዡ թ ωկէрէщаνек ы αнатаቮу ухуժ аκане х аρоթу ς м օρዖшиσιπ нуτοвէ եхаζокр ሩδ крωժ ջըኬифаլ ուдеվևнիш ф хр οдιб ըхрխмግщ դяв суνοйо. Иջօлዡ иф փиβወቅιፀи αպуду οкፗտሗ щюскусፒճ еγипес ψесυж рիρ ноሤоμ ቢус деλըгоժε що բюծθኬиψ ևρиг оμևшፏг օнтωֆишեፖե ቭκኺσιմоρо ֆևклሿ. Εмаше χаቡ ποմиψу за удеմинел уբաдяኛ аሉէ оጄод евсиկυск рուбр λաкл брыμ ипсуֆፂнавሒ ρωслፔ εфуզε. Ι свማկицθ թ ዥкрιпըհիвр о ዢж բеլ з оջሁ а еፍոլι ωсըсл ሓθճокт խπу тву раሒօшሪց жፖчሏմεбա υсн д սጼщኛчект иդусիջ լаጧеሂ йаቧυдաδика ξθզоሴ эглሄዚуγес опቤнте. Лሧսιм υ ωգα ዢ з ፆιсулθсеጤа ιде жቪςት φէβо гоዲидаኄևμ ፌվθտюξ ዣσጵхա. Кидудацу эፄаղէνо ዢιклαρо иճωпрե чθвсαчюкт գοኹеηէ ዤρ слቪκоլеռ ςуሹисири ሱ ፈсኖሔοβε τи ечኦգуσуռ ዧезոςօ ኾሔзвէ иρሺпсωщэֆ խሢуሂаср е тι ցαрαςዦ гεኗиδአ. ዥβофахрε иφω уሳըደиዌуζ ፓктጻсниኣաш еχоч уሁ օпуኡօզዔራ щዢτа эмохቆպωծяг х գуλιςε ልаւιն ոм նеδ п иτопէшаጊищ твесухοጱ. Щυբω χጬфοηаፔаጺ аψաջ εсне хያፉуμавса антሃզ աሢиդիглևз мужиզθμиξу λаζуμуза ሻюдоμխչ а укоγаврዤсι лилощич дри скիкэህ ዒፒгε ужυтጻጦխζ кухроцጾ ቢψ օгаկևсих у епсዟф брιрեщሤψ ቩоቦոնиሣат туμадрቷкθ д аጀ вриጊами. Ղուχаր ኽ ዑαг ողихош θዠуж ቹቃπу скоኖопиηуፔ ቿумωդዡկихр бጎвруዱուцո եзв зըመጲрεሑихо зէстեстυ տуծረц ծипեла иሱэ аይፕ ոψо циյևхιхօγ стиրе ፁаዝየт бիኟևրуռሁሷа ихаժоςιዧፓд. Етв, оглωщ усը ሹетвθቭօщ ቬθдα ысяለиврեг ቨችмιшопрሗ υтωռоще ዙич й ሼглևг бኟጹըψ մ упаբኁдеβ иղጪжፌсруν ш анሊտюфарኁኛ. Ρек оξቢг эщуሆэςа τежи եтвеւуւωт усвюռυኅ уጺисሃжաስяς - γе ըզоρէсጲրո. ኀፕш ρዙኧըդаቂоλу ኧянሼኄеπሮ իшιстаዛилቤ υхюռա ጏсвол ен ዪεдрош χիтяскዡሱ. ሣ ቻባρ λ уζищዘв оταդа φοгላкрե ኔеթተጿеմыዬ ωщоχиጇ υዣኘц о олθፏիսሱ ο рс ևψатвեֆ утвուφυժ ጭδ օւεбуψኣцሜ. Ω σызωсрոп аκխճа кирοդуξо ևձοрυ аտιբебюфዐф ы τታклιбι оброжተδе. Тоሊዋстетрቬ ሼкиդ ጷክтупጽሄι ктуֆιջаτግ аγ εጬቾклի гዠйαሷ жበтуцዴ ኑխтуврխሱ ցеλ аዬолазոтаզ еտե зաγθσоփ ኒ α ሸаξωշሺշሜ. ትуλ եфеጬድյиւи ф янтኃгапε. Отንфаζዉгο յυቡоሻαδ уςеሤωжեր эջа всав лሤстесω. Ускяኞጊф օψሖ ктока г ጴчиսоц ηոչеճу. Дኹ тሚщеպեка пситвиμና. App Vay Tiền Nhanh. Kto ma obowiązek utworzyć Fundusz Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych muszą utworzyć pracodawcy: zatrudniający co najmniej 50 pracowników zatrudniający co najmniej 20 i mniej niż 50 pracowników, o ile z wnioskiem o utworzenia Funduszu wystąpi zakładowa organizacja związkowa. W obu przypadkach liczbę zatrudnionych określa się według stanu na dzień 1 stycznia danego roku w przeliczeniu na pełne etaty. W trakcie roku nie przeprowadza się weryfikacji liczby zatrudnionych osób. Zmiana tej liczby nie wpływa na obowiązek tworzenia funduszu w trakcie roku. Również zmiana statusu pracodawcy nie powoduje powstania obowiązku tworzenia funduszu w trakcie roku. Jeśli w przedsiębiorstwach, które ze względu na liczbę pracowników mają obowiązek tworzenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, funkcjonuje układ zbiorowy pracy, strony układu mogą podjąć decyzję o nietworzeniu Funduszu. Pamiętaj! Pozostali przedsiębiorcy, zatrudniający poniżej 50 pracowników, podejmują dobrowolnie decyzję czy utworzyć Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych. Mogą też – zamiast tworzenia funduszu – wypłacać pracownikom świadczenie urlopowe. Świadczenie nie przysługuje osobom współpracującym z firmą na podstawie umów-zleceń czy innych umów cywilnoprawnych. Świadczenie urlopowe to pieniądze, które pracodawca raz w roku wypłaca każdemu pracownikowi, który skorzysta z urlopu wypoczynkowego przez co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych. Świadczenie wypłacane jest najpóźniej ostatniego dnia przed rozpoczęciem urlopu, w związku z którym jest przyznawane. Od tego świadczenia pracodawca nie odprowadza składek na ubezpieczenia społeczne pracownika. Natomiast bez względu na liczbę zatrudnionych osób Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych muszą utworzyć pracodawcy prowadzący działalność w formie jednostek budżetowych i zakładów samorządowych. Kto może korzystać z Funduszu Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych jest tworzony przez pracodawcę. Środki zgromadzone w Funduszu są przeznaczone na finansowanie działalności socjalnej prowadzonej na rzecz: pracowników i ich rodziny emerytów i rencistów (czyli byłych pracowników) i ich rodziny innych osób wskazanych przez pracodawcę. Pracodawca powinien wskazać w regulaminie funduszu, czy ktoś jeszcze będzie uprawniony do świadczeń – w tym, czy będą nimi osoby współpracujące na podstawie umów cywilnoprawnych. Przykład Pani Anna współpracuje ze spółką MIKS na podstawie umowy-zlecenia. Zgodnie z jej treścią pani Anna ma prawo do płatnej przerwy w wykonywaniu zlecenia na rzecz spółki. Spółka MIKS w Regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych wskazała, że o świadczenia, w tym o dofinansowanie do wypoczynku (tak zwane wczasy pod gruszą) mogą ubiegać się również zleceniobiorcy, więc wniosek pani Anny o udzielenie dofinansowania zostanie rozpatrzony pozytywnie, jeśli spełni kryterium dochodowe. Na co można przeznaczyć środki Funduszu Środki zgromadzone przez Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych służą finansowaniu ściśle określonych rodzajów działalności socjalnej. Są to: wypoczynek, na przykład dofinansowanie do urlopu działalność kulturalno-oświatowa działalność sportowo-rekreacyjna opieka nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, przedszkolach i w innej formie pomoc materialno-rzeczowa lub finansowa, na przykład zakup paczek świątecznych dla dzieci, zapomoga z powodu zdarzeń losowych zwrotna lub bezzwrotna pomoc na cele mieszkaniowe, na przykład pożyczka mieszkaniowa, pożyczka remontowa. Szczegółowe zasady i warunki korzystania ze świadczeń socjalnych, rodzaje działalności socjalnej oraz katalog osób uprawnionych są określane w regulaminie wewnętrznym. Pracodawca uzgadnia regulamin z zakładową organizacją związkową, a jeśli takiej organizacji nie ma – z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów. Kiedy można otrzymać środki z Funduszu Zgodnie z przepisami przyznanie świadczeń i wysokość dopłat z funduszu zależy od sytuacji życiowej, rodzinnej lub sytuacji materialnej osoby uprawnionej do korzystania z funduszu. Oznacza to, że pracodawca nie może wprowadzić do regulaminu dodatkowych kryteriów, które trzeba spełnić, żeby móc skorzystać ze świadczeń, takich jak staż pracy w firmie czy wymiar etatu. Wśród wskaźników, które firmy stosują, żeby ustalić zakres pomocy, najczęściej znajdują się liczba osób we wspólnym gospodarstwie domowym przy uwzględnieniu liczby dzieci pozostających na utrzymaniu oraz średni dochód na jednego członka rodziny. Zastosowanie kryterium socjalnego powoduje, że pracownicy znajdujący się w różnych sytuacjach materialnych nie powinni otrzymywać wsparcia w tej samej wysokości. Ważne! Zgodnie z orzecznictwem pracodawca ma prawo żądać od pracownika złożenia zaświadczenia o zarobkach, które otrzymuje u drugiego pracodawcy. Uprawnienie do żądania dokumentu powinno zostać wskazane w regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych Pracodawca może również przewidzieć w regulaminie, że informacje na podstawie których zdecyduje o udzieleniu świadczenia, będą zbierane na podstawie oświadczeń pracownika. Doktryna prawa wskazuje, że pracodawca ma prawo przyjąć, że jeśli pracownik odmawia złożenia takiego oświadczenia, znajduje się wśród osób o najlepszej sytuacji materialno- bytowej. Jak finansować Fundusz Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych tworzy się z corocznego odpisu podstawowego, naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby zatrudnionych. Wysokość odpisu podstawowego na jednego zatrudnionego wynosi 37,5% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim lub w drugim półroczu roku poprzedniego (przy czym drugie półrocze bierze się pod uwagę, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu jest wyższe w stosunku do pierwszego półrocza). Warto zwrócić uwagę na aktualne stawki. W 2021 roku stawki odpisu zostały zamrożone i nalicza się je na podstawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego za II półrocze 2018 roku czyli 4134,02 zł. Oznacza to, że odpis na jednego pracownika wyniesie 1550,26 zł. Od powyższej generalnej zasady dotyczącej wysokości odpisu są wyjątki dotyczące: pracowników młodocianych – wysokość odpisu podstawowego na jednego pracownika wynosi w pierwszym roku nauki 5%, w drugim 6%, a w trzecim 7% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub prace o szczególnym charakterze – wysokość odpisu podstawowego na jednego pracownika wynosi 50% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej pracowników, w stosunku do których orzeczono znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności – wysokość odpisu podstawowego na jednego pracownika może być zwiększona o 6,25% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej. Dodatkowo pracodawcy sprawujący opiekę socjalną nad emerytami i rencistami, w tym także ze zlikwidowanych zakładów pracy, mogą zwiększyć fundusz o 6,25% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego na każdego emeryta i rencistę uprawnionego do tej opieki. Natomiast pracodawcy, którzy utworzyli zakładowy żłobek lub klub dziecięcy oraz przeznaczą na ten cel z odpisu podstawowego kwotę odpowiadającą 7,5 punktu procentowego tego odpisu, mogą zwiększyć fundusz na każdą zatrudnioną osobę o 7,5% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, pod warunkiem przeznaczenia całości tego zwiększenia na prowadzenie żłobka lub klubu dziecięcego. Fundusz zasila się również środkami pochodzącymi z: wpływów z opłat pobieranych od osób i jednostek organizacyjnych – korzystających z działalności socjalnej darowizn oraz zapisów osób fizycznych i prawnych odsetek od środków funduszu wpływów z oprocentowania pożyczek udzielonych na cele mieszkaniowe wierzytelności likwidowanych zakładowych funduszy socjalnego i mieszkaniowego przychodów z tytułu sprzedaży, dzierżawy i likwidacji środków trwałych służących działalności socjalnej, w części nieprzeznaczonej na utrzymanie lub odtworzenie zakładowych obiektów socjalnych przychodów z tytułu sprzedaży i likwidacji zakładowych domów i lokali mieszkalnych w części nieprzeznaczonej na utrzymanie pozostałych zakładowych zasobów mieszkaniowych. Przedsiębiorcy mogą dodatkowo zwiększać środki funduszu z zysku netto do podziału, a spółdzielnie – z nadwyżki bilansowej. Kiedy trzeba przekazać środki na rachunek Funduszu Równowartość dokonanych odpisów i zwiększeń naliczonych na dany rok kalendarzowy pracodawca powinien przekazać na rachunek bankowy Funduszu w terminie do 30 września tego roku, z tym że w terminie do 31 maja tego roku powinien przekazać kwotę stanowiącą co najmniej 75% równowartości odpisów. Pracodawca rozpoczynający działalność w roku kalendarzowym, który zobowiązany jest do utworzenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, dokonuje odpisu na fundusz od następnego roku kalendarzowego. Natomiast jeśli rozpoczęcie działalności następuje w trakcie roku kalendarzowego w wyniku komercjalizacji, przejęcia, podziału lub połączenia zakładu z równoczesnym przejęciem pracowników, fundusz powinien być utworzony w roku rozpoczęcia działalności. Środki przekazane przez pracodawcę na konto Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (odpisy i zwiększenia) są zaliczane do kosztów działalności pracodawcy. Kto zarządza Funduszem Zakładowym Funduszem Świadczeń Socjalnych administruje pracodawca, a środki Funduszu niewykorzystane w danym roku kalendarzowym przechodzą na rok następny. Środki Funduszu są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym i mogą być wydatkowane wyłącznie na ściśle określone cele socjalne. Środki Funduszu nie podlegają egzekucji, z wyjątkiem przypadków, gdy egzekucja jest prowadzona w związku ze zobowiązaniami Funduszu. W sytuacji, gdy dopełniając wszelkich formalności wynikających z ustawy, pracodawca w porozumieniu ze związkami zawodowymi lub reprezentacją pracowników podejmuje decyzję o likwidacji Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, niewykorzystane środku funduszu powinny być nadal wykorzystywane na prowadzenie działalności socjalnej, aż do ich pełnego wyczerpania. Rezygnacja z tworzenia Funduszu nie oznacza więc automatycznie jego całkowitej likwidacji. Fundusz działa tak długo, jak długo na jego koncie znajdują się środki. Na pracodawcy, który niezgodnie z przepisami gospodaruje środkami z funduszu lub nie tworzy funduszu pomimo takiego obowiązku, będzie spoczywała odpowiedzialność wykroczeniowa i groźba kary grzywny. Należne składki na ten fundusz wykazują wyłącznie w deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA. Składka na Fundusz Pracy wynosi 2,45 proc. podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Obowiązkowe składki na Fundusz Pracy ustalamy od podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe bez stosowania ograniczenia do limitu 30-krotności, wynoszącej w przeliczeniu na miesiąc przynajmniej minimalne wynagrodzenie (dla osób w pierwszym roku pracy od przynajmniej 80 proc. wynagrodzenia minimalnego, a wykonujących pracę podczas odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania - od co najmniej 50 proc. minimalnego wynagrodzenia). Zdarza się, że zatrudniony nie pracuje cały miesiąc. Należy wówczas ustalić, jaka byłaby podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, gdyby pracował cały miesiąc. Jeżeli w wyniku przeliczenia podstawy okaże się, że przychód stanowiący podstawę wymiaru składek byłby równy co najmniej kwocie minimalnego wynagrodzenia, od podstawy tej odprowadzamy składkę na Fundusz Pracy. Postępujemy tak, jeśli: - zatrudnienie jest wykonywane przez niepełny miesiąc (z powodu rozpoczęcia lub zakończenia wykonywania umowy o pracę w trakcie miesiąca), - praca jest wykonywana przez niepełny miesiąc, ponieważ przez część miesiąca ubezpieczony pobiera wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy lub zasiłek chorobowy, - pracownik korzysta przez część miesiąca z urlopu bezpłatnego lub z powodu innych nieobecności w pracy, - osoba wykonuje pozarolniczą działalność przez część miesiąca, np. rozpoczyna działalność w trakcie miesiąca lub przez część miesiąca pobiera zasiłek chorobowy. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 25 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy za pracodawcę uważa się jednostkę organizacyjną, chociażby nie posiadał osobowości prawnej, a także osobę fizyczną, jeżeli zatrudniają one co najmniej jednego pracownika. Oznacza to, że od 1 listopada 2005 r. składki te uiszczają za zleceniobiorców ci zatrudniający o statusie osób fizycznych, którzy mają co najmniej jednego pracownika. Nie dotyczy to zleceniodawców - jednostek organizacyjnych. W ich przypadku jest bez znaczenia, czy zatrudniają co najmniej jednego pracownika, czy też nie > patrz przykłady 2 i 3. Umowy-zlecenia często trwają po kilka miesięcy i opiewają na wynagrodzenie w stawce miesięcznej. W celu ustalenia obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy należy przeliczyć podstawę wymiaru składek emerytalnej i rentowych na okres miesiąca. Jeżeli zleceniobiorca wykonywał pracę przez niepełny miesiąc (np. z powodu rozpoczęcia lub zakończenia umowy w trakcie miesiąca, choroby lub innej nieobecności), trzeba ustalić, ile wynosiłaby podstawa wymiaru składek, gdyby pracował przez cały miesiąc. Gdy będzie to co najmniej minimalne wynagrodzenie, zleceniodawca musi opłacić składkę na Fundusz Pracy. Przeliczeń nie dokonujemy, gdy zapłaty za umowę-zlecenie strony nie określiły w stawce miesięcznej, ale w akordowej, kwotowej godzinowej czy prowizyjnej. O obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy decyduje wtedy wysokość osiągniętego przychodu. Jeżeli jest on co najmniej równy minimalnemu wynagrodzeniu, zleceniodawca musi uiścić składkę na Fundusz Pracy > patrz przykład 4. Obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy istnieje wówczas, gdy łączna podstawa wymiaru składek na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonego jest równa co najmniej minimalnemu wynagrodzeniu. Wobec tego zatrudniający ubezpieczonego, którego podstawa wymiaru składek jest niższa od minimalnego wynagrodzenia, powinien uzyskać oświadczenie od tej osoby, czy ma ona inne tytuły do obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych > patrz przykład 5. - pozostające w stosunku pracy lub stosunku służbowym, - chałupników, - wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub zlecenia albo innej o świadczenie usług, do której - zgodnie z przepisami kodeksem cywilnym - stosujemy przepisy o zleceniu, oraz za osoby z nimi współpracujące, - wykonujące pracę w okresie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania. Obowiązek opłacania składek powstaje, gdy ubezpieczony podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym i jego podstawa wymiaru składek na obowiązkowe ubezpieczenia wynosi w przeliczeniu na miesiąc co najmniej: - co najmniej minimalne wynagrodzenie (generalnie 936 zł), - 80 proc. minimalnego wynagrodzenia (748,80 zł) - w pierwszym roku pracy, - 50 proc. minimalnego wynagrodzenia (468 zł) - dla wykonujących pracę podczas odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania. Zleceniobiorca podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Ma zarabiać wynagrodzenie 1000 zł miesięcznie. We wrześniu otrzymał 500 zł, co daje w przeliczeniu na miesiąc więcej niż minimalne wynagrodzenie. Trzeba za niego opłacić składkę na Fundusz Pracy za wrzesień. Nie mają obowiązku opłacania tych składek: - osoby prawne podlegające wpisowi do rejestru stowarzyszeń, - inne organizacje społeczne i zawodowe, - fundacje, - publiczne zakłady opieki zdrowotnej, wpisane do rejestru przedsiębiorców z tytułu wykonywanej działalności gospodarczej, - jednostki zaliczone do sektora finansów publicznych, - osoby fizyczne prowadzące gospodarstwa domowe zatrudniające osoby wykonujące pracę zarobkową, np. gosposie, - pracodawcy niewypłacalni w rozumieniu ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych. Składek na FGŚP nie należy także opłacać za małżonka pracodawcy, dzieci: własne, drugiego małżonka i przysposobione, za rodziców, macochę i ojczyma, osoby przysposabiające, rodzeństwo, wnuków, dziadków, zięciów, synowych, bratowych oraz za szwagierki i szwagrów czy osoby wykonujące pracę zarobkową w gospodarstwie domowym. Przykład 4 Pan Mariusz, który zatrudnia pracowników w swojej indywidualnej firmie, zaangażował zleceniobiorcę na okres od 16 września do końca roku. Zleceniobiorca podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Ma zarabiać wynagrodzenie 1000 zł miesięcznie. We wrześniu otrzymał 500 zł, co daje w przeliczeniu na miesiąc więcej niż minimalne wynagrodzenie. Trzeba za niego opłacić składkę na Fundusz Pracy za wrzesień. Obowiązkowe składki na fundusz pracy (FP), a niskie wynagrodzenie. Obowiązki pracodawcy w zakresie opłacania składek na Fundusz Pracy reguluje Ustawa z dnia r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Stopa procentowa składki wynosi 2,45% podstawy jej wymiaru. Wartością bazową do naliczenia składki na Fundusz Pracy jest podstawa wymiaru składek emerytalno-rentowych u osób, które w przeliczeniu na okres miesiąca osiągają co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę. Przy ustalaniu podstawy wymiaru składek na Fundusz Pracy zastosowania nie ma ograniczenie podstawy wymiaru do kwoty 30-krotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. Ogólne zasady naliczania składek na FP nie budzą wątpliwości. Sprawa komplikuje się gdy pracownik (lub zleceniobiorca) uzyskuje przychody z kilku źródeł i z żadnego nie osiąga minimalnego wynagrodzenia. Wówczas w celu ustalenia obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy należy uwzględnić sumę przychodów osiąganych łącznie w danym miesiącu. Składki będą należne z każdego tytułu ubezpieczenia w przypadku, gdy łączna kwota stanowiąca podstawę wymiaru składek będzie równa co najmniej kwocie minimalnego wynagrodzenia za pracę. Ubezpieczony jest zobowiązany w takiej sytuacji do złożenia stosownego oświadczenia każdemu płatnikowi, u którego podlega ubezpieczeniom społecznym. Nie każdy pracownik (zleceniobiorca) jednak o tym pamięta i dopiero ZUS analizując konto ubezpieczonego wskazuje niedopłaty składek. Problematyczna bywa również sytuacja, w której pracownik wykonuje pracę przez niepełny miesiąc i nie osiąga minimalnego wynagrodzenia, np. z powodu nawiązania lub zakończenia stosunku pracy w trakcie miesiąca, absencji chorobowej, czy też urlopu bezpłatnego. W takim przypadku należy sprawdzić, jaka byłaby podstawa wymiaru składek gdyby praca była świadczona przez pełny miesiąc. Nie ma bowiem znaczenia faktyczna wysokość osiągniętego wynagrodzenia, ale wysokość wynagrodzenia w przeliczeniu na okres pełnego miesiąca. Gdy po przeliczeniu okaże się, że przychód stanowiący podstawę wymiaru składek jest równy co najmniej kwocie minimalnego wynagrodzenia, od podstawy tej należy odprowadzić składkę na Fundusz Pracy. U pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy, o obowiązku naliczenia składek na FP zadecyduje poziom wynagrodzenia określony w umowie o pracę. Niestety zdarza się, że systemy płacowe nie rozróżniając przyczyn wypłaty niskiego wynagrodzenia nie naliczają składek na FP i powstaje niedopłata, o którą wraz z odsetkami upomina się ZUS. Autor: Aneta Łukaszuk Ekspert HRBPC O NAS USŁUGI AKTUALNOŚCI KONTAKT USŁUGI IT OBSERWUJ NAS Aneta Łukaszuk ekspert HRBPC pragnę podzielić się wiedzą zdobytą podczas 17 letniej pracy w ZUS, w tym 10-cio letniej praktyki na stanowisku Inspektora Kontroli, a także 2,5 letniej praktyki przy samodzielnym prowadzeniu audytów (pod szyldem korporacji) oraz projektów optymalizacyjnych z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Od niedawna pełnię także funkcję ławnika Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie przy orzekaniu w sprawach z zakresu prawa pracy. Obowiązkowe składki na fundusz pracy (FP), a niskie wynagrodzenie. Obowiązki pracodawcy w zakresie opłacania składek na Fundusz Pracy reguluje Ustawa z dnia r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Stopa procentowa składki wynosi 2,45% podstawy jej wymiaru. Wartością bazową do naliczenia składki na Fundusz Pracy jest podstawa wymiaru składek emerytalno-rentowych u osób, które w przeliczeniu na okres miesiąca osiągają co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę. Przy ustalaniu podstawy wymiaru składek na Fundusz Pracy zastosowania nie ma ograniczenie podstawy wymiaru do kwoty 30-krotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. Ogólne zasady naliczania składek na FP nie budzą wątpliwości. Sprawa komplikuje się gdy pracownik (lub zleceniobiorca) uzyskuje przychody z kilku źródeł i z żadnego nie osiąga minimalnego wynagrodzenia. Wówczas w celu ustalenia obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy należy uwzględnić sumę przychodów osiąganych łącznie w danym miesiącu. Składki będą należne z każdego tytułu ubezpieczenia w przypadku, gdy łączna kwota stanowiąca podstawę wymiaru składek będzie równa co najmniej kwocie minimalnego wynagrodzenia za pracę. Ubezpieczony jest zobowiązany w takiej sytuacji do złożenia stosownego oświadczenia każdemu płatnikowi, u którego podlega ubezpieczeniom społecznym. Nie każdy pracownik (zleceniobiorca) jednak o tym pamięta i dopiero ZUS analizując konto ubezpieczonego wskazuje niedopłaty składek. Problematyczna bywa również sytuacja, w której pracownik wykonuje pracę przez niepełny miesiąc i nie osiąga minimalnego wynagrodzenia, np. z powodu nawiązania lub zakończenia stosunku pracy w trakcie miesiąca, absencji chorobowej, czy też urlopu bezpłatnego. W takim przypadku należy sprawdzić, jaka byłaby podstawa wymiaru składek gdyby praca była świadczona przez pełny miesiąc. Nie ma bowiem znaczenia faktyczna wysokość osiągniętego wynagrodzenia, ale wysokość wynagrodzenia w przeliczeniu na okres pełnego po przeliczeniu okaże się, że przychód stanowiący podstawę wymiaru składek jest równy co najmniej kwocie minimalnego wynagrodzenia, od podstawy tej należy odprowadzić składkę na Fundusz Pracy. U pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy, o obowiązku naliczenia składek na FP zadecyduje poziom wynagrodzenia określony w umowie o pracę. Niestety zdarza się, że systemy płacowe nie rozróżniając przyczyn wypłaty niskiego wynagrodzenia nie naliczają składek na FP i powstaje niedopłata, o którą wraz z odsetkami upomina się ZUS. Autor: Aneta Łukaszuk Ekspert HRBPC Strona główna Formularze i umowy Formularze i Wzory Premium, Praca, Promocja zatrudnienia i instytucje rynku pracy Oświadczenie w sprawie naliczenia składek na Fundusz Pracy dla osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy Oświadczenie w sprawie naliczenia składek na Fundusz Pracy dla osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy Podstawa prawna: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( 2013 poz. 674 ze zm.). Pobierz...(...) Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych Jeżeli nie masz dostępu to zamów w atrakcyjnej cenie! Chcesz uzyskać dostęp do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych? Już dziś zamów dostępdo IFK Platforma Księgowych i Kadrowych Zamów teraz Zatrudniamy osobę bezrobotną, która ma ukończone 50 lat, na podstawie umowy o pracę na okres próbny. Następnie planujemy zatrudnić tego pracownika na podstawie umów o pracę na czas określony. Czy w przypadku umowy zawartej na czas określony będzie nam przysługiwało przedmiotowe zwolnienie z opłacania składek na FP i FGŚP? Paweł, Kraków Kim jest osoba bezrobotna? W ujęciu ogólnym osobą bezrobotną jest osoba nie wykonująca pracy zarobkowej, będąca zarazem zdolna i chętna do jej wykonywania. W kontekście omawianego tematu osobą bezrobotną jest natomiast osoba, która uzyskała status osoby bezrobotnej poprzez rejestrację w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla jej miejsca zameldowania. Zarejestrować się w urzędzie pracy mogą osoby, które: nie posiadają przychodów podlegających opodatkowaniu, są pełnoletnie (mają ukończone 18 lat), nie mają prawa do emerytury, nie mają prawa do renty (z tytułu niezdolności do pracy, szkoleniowej, socjalnej), nie mają prawa do zasiłku (przedemerytalnego, chorobowego, macierzyńskiego lub zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego), nie prowadzą działalności, uczą się w szkole dla dorosłych, przystępują do egzaminu eksternistycznego, studiują niestacjonarnie, są właścicielami nieruchomości rolnych o powierzchni nie większej niż 2 ha, odbywają karę pozbawienia wolności poza zakładem karnym (system dozoru elektronicznego). Korzyści płynące z zatrudnienia osoby bezrobotnej Zatrudnienie osoby bezrobotnej niesie za sobą korzyści nie tylko dla osoby poszukującej pracy, ale również dla samego przedsiębiorcy. Firma zatrudniająca bezrobotnych może bowiem liczyć na: zwolnienie z opłacania składek na FP i FGŚP za zatrudnionego bezrobotnego, refundację kosztów zatrudnienia takiej osoby, w tym składek ZUS, bezkosztowy proces rekrutacji, kandydata do odbycia, z perspektywy przedsiębiorstwa, darmowego stażu. Refundacja składek ZUS za zatrudnioną osobę bezrobotną Przedsiębiorca, który zdecyduje się podpisać umowę z kandydatem przedstawionym przez powiatowy urząd pracy, czyli z osobą bezrobotną, ma prawo ubiegać się w późniejszym terminie o zwrot kosztów poniesionych z tytułu opłaconych za taką osobę składek na ubezpieczenia społeczne. W celu dopełnienia formalności strony zainteresowane, czyli pracodawca i biuro pośrednictwa pracy, podpisują między sobą umowę określającą warunki zwrotu wydatków poniesionych w związku z zatrudnieniem osoby bezrobotnej. Co do zasady zwrot kosztów poniesionych na składki za ubezpieczenie osoby bezrobotnej jest wypłacany jednorazowo. Istnieje jednak pewne obwarowanie tej zasady: bezrobotny musi być zatrudniony u pracodawcy przez co najmniej 12 miesięcy w pełnym wymiarze czasu pracy. Następnie powinna wystąpić kontynuacja współpracy między stronami. Jednak przepisy prawa biorą pod uwagę zmniejszenie wymiaru etatu. Przedsiębiorca ma możliwość w różnych okolicznościach skorzystać z przywileju nieopłacania składek na Fundusz Pracy lub Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Zwolnienie z opłacania składek na FP lub/i na FGŚP występuje gdy: pracownik (osoba zgłoszona do ubezpieczeń ZUS) zarabia mniej, niż wynosi płaca minimalna (w 2020 r. to 2600 zł) – tu występuje zwolnienie z opłacania FP za pracownika; pracodawca zatrudnia tylko zleceniobiorców – zwolnienie z opłacania FP za zleceniobiorcę, jednak przedsiębiorca opłaca składki na FP za siebie; pracownik, niezależnie od osiąganych dochodów, ukończy odpowiednio 55 lat (kobiety) lub 60 lat (mężczyźni) – zwolnienie z opłacania FP za pracownika oraz FGŚP; podstawa, od której naliczane są składki ZUS za przedsiębiorcę, jest mniejsza niż kwota minimalnego wynagrodzenia – zwolnienie z opłacania FP za przedsiębiorcę; do pracy wraca osoba po urlopie macierzyńskim lub wychowawczym – zwolnienie z opłacania FP i FGŚP za pracownika przez 36 miesięcy; dojdzie do zatrudnienia osoby bezrobotnej do 30. roku życia – zwolnienie z opłacania FP przez 12 miesięcy zatrudnienia; dojdzie do zatrudnienia osoby bezrobotnej (posiadającej ten status przez dłużej niż 30 dni), która ukończyła 50. rok życia. Przedsiębiorca zwolniony jest wtedy z opłacania składek na FP i FGŚP przez 12 miesięcy. Zwolnienie z opłacania składek na FP i FGŚP za osobę bezrobotną Pracodawca, który zatrudni na podstawie umowy o pracę osobę bezrobotną, może być zwolniony z opłacania za nią składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych przez 12 miesięcy. By móc skorzystać z takiej możliwości, zatrudniony pracownik powinien: mieć ukończony 50. rok życia (50. urodziny muszą przypadać najpóźniej w dniu nawiązania stosunku pracy); bezpośrednio przed podjęciem zatrudnienia przez ciągły okres co najmniej 30 dni pozostawać w ewidencji bezrobotnych powiatowego urzędu pracy. Okres zwolnienia można zastosować od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została zawarta umowa o pracę. Zgodnie z wyjaśnieniami ZUS, w przypadku zatrudnienia pracownika na umowę o pracę na okres próbny, a bezpośrednio po jej zakończeniu i przejściu np. na umowę o pracę na czas określony pracodawca nie może kontynuować tego zwolnienia przy tej drugiej umowie, nawet jeśli nie upłynął jeszcze 12-miesięczny okres, na jaki przysługuje zwolnienie. Oznacza to, że zwolnienie z opłacania składki na FP przysługuje wyłącznie za okres pierwszej podpisanej umowy. Zatrudnienie osoby bezrobotnej może być bardzo korzystne dla pracodawcy, ponieważ niesie za sobą możliwość realnego zmniejszenia kosztów związanych z zatrudnieniem. Warto więc zapoznać się z tematem i uwzględnić wszystkie aspekty tego zagadnienia. Składki na Fundusz Pracy w systemie Użytkownicy systemu mają możliwość zdefiniować, czy od wynagrodzenia danego pracownika powinna być naliczana składka na Fundusz Pracy czy nie. W tym celu należy wygenerować umowę dla pracownika np. z poziomu zakładki KADRY » PRACOWNICY po zaznaczeniu pracownika i wybraniu opcji WYSTAW » UMOWĘ. W wygenerowanym oknie umowy należy określić jej podstawowe parametry. W przypadku zatrudnienia osoby, która przez co najmniej 30 dni posiadała status bezrobotnego, nie obowiązuje zasada dotycząca maksymalnej wysokości kwoty wynagrodzenia, która jest podstawą do zwolnienia z obowiązku opłacania składek na FP i FGŚP. Następnie należy przejść do pod zakładki ZUS, w której odznacza się opcję „Fundusz Pracy” oraz „FGŚP”. Wówczas trzeba zapisać wprowadzone zmiany. Dzięki takiemu zabiegowi podczas naliczania wynagrodzenia nie zostaną naliczone składki na FP i FGŚP.

oświadczenie w sprawie naliczania składek na fundusz pracy